Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/2564 K.2014/14811

Davacı vekilinin 15.11.2011 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacıya ait araç ruhsatına bir suç soruşturması nedeniyle el konulduğunu, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine ve ruhsatın iadesine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasına dayanak teşkil eden Tunceli Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2011 tarih, 2010/214 Esas- 2011/18 Karar sayılı ceza dava dosyası incelendiğinde; davacının sahibi olduğu kamyona ait ruhsata 23.03.2010 tarihinde el konulduğu, mahkemenin 22.11.2010 tarihli ara kararı ile davacı ve vekilinin yüzüne karşı ruhsatın iadesine karar verildiği, davacının ruhsatına el konulmasından dolayı maddi ve manevi tazminat talebinde bulunduğu,

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve Karayolları Trafik Yönetmeliği gereğince, el konulan ruhsat ile ilgili sistem üzerinde polnet sorgu ortamında herhangi bir ihtiyati tedbir kararı görünmüyorsa veya bu konu ile ilgili sistem üzerine bir şerh düşülmemişse araç sahibi veya kanuni temsilcisi belgelerinin zayii olduğu gerekçesiyle trafik tescil kuruluşlarına başvurarak ve kendisinden istenen belgeleri tamamlayıp bahse konu motorlu araçlar trafik belgesi ve motorlu araçlar tescil belgesi almasında yasal bir sıkıntı bulunmadığının anlaşılması karşısında, davacının el koymaya konu araç tescil belgesini yenileme imkanı varken,

bu durum yasal mevzuat çerçevesinde yerine getirmediği bu itibarla mahkemenin tazminat talebini red gerekçesi hukuka uygun olduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.