KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/3080 E., 2014/26089 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Aralık 2014
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Tebliğname no : 12 - 2013/198829 Mahkemesi : Yerköy Asliye Ceza Mahkemesi Karar Tarihi : 14/02/2013 Numarası : 2012/332-2013/71 Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü saat 17:20 sıralarında kolluk kuvvetleri tarafından icra edilen devriye görevi sırasında, sanıklar K.. K.. ile M..
E..'nin kürek ile izinsiz kazı yaptıklarının görüldüğü, olay mahallinde yapılan incelemede, 1x1,5 metre ebatlarında 1 metre derinliğinde çukur bulunduğu, sanıkların savunmalarında, daha önceden kazılmış olan çukuru merak ettiklerini, henüz 1-2 kürek toprak atmışken yakalandıklarını beyan ettikleri ve tüm dosya kapsamından eylemlerinin sabit olduğu, arkeolog bilirkişinin raporunda, kazı yapılan alanın sit alanı veya korunması gerekli bir yer olmadığının belirtildiği,
her ne kadar mahkemece sanıkların “izinsiz kazı yapma” suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken, kazı yapılan alanın sit alanı olmadığı gerekçesiyle beraatlerine karar verilmiş ise de, 2863 sayılı Kanunun 74/1. maddesinde düzenlenen “izinsiz kazı yapma” suçunun oluşabilmesi için, kazı yapılan alanın sit alanı veya 2863 sayılı Kanunun 6. maddesinde belirtilen, korunması gerekli bir alan olmasının aranmadığı, kültür varlığı bulmak amacıyla kazının yapılmış olmasının suçun oluşumu için yeterli olduğu,
kazı yapılan alanın sit alanı veya Kanunun 6. maddesinde sayılan korunması gerekli yerlerden olmaması durumunun, 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.cümlesi gereğince, sadece cezanın indirim sebebi olduğu, bu açıklamalar ışığında, tüm dosya kapsamından, sanıkların sabit olan eylemlerine uyan 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümlesinden mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/3080, K. 2014/26089, 19 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama