Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/3496 K.2014/20944

Haberleşmenin gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, satış yöneticisi olarak çalıştığı şirkette iş aktine son verilmek üzere departman müdürü ... tarafından merkez ofisine çağrıldığı, sanığın, işten ayrılmak istememesi üzerine ...'in, şirketin genel müdürlüğünde görevli insan kaynakları müdürü olan katılanı telefonla arayıp, telefonun hoparlörünü açarak katılanı sanıkla görüştürdüğü, sanığın, katılanla telefonda görüştüğü sırada cep telefonunun ses kayıt özelliğini açıp ...'in telefonunun yanına koyarak katılanla olan görüşmesini rıza olmaksızın kaydettiği ve bilahare ses kayıtlarını CD'ye aktararak,

iş aktinin şirket tarafından sonlandırılması üzerine haksız fesih nedeniyle iş mahkemesine açtığı işe iade davasına delil olarak sunduğu olayda; sanığın, tarafı olduğu haberleşme içeriğini kaydederek alenen ifşa etmesi nedeniyle eylemin TCK'nın 132/3 ve 134/2 maddelerinde düzenlenen haberleşmenin gizliliğini ihlal ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçları kapsamında değerlendirilebileceği, ancak, sanığın,

katılan ile iş aktinin feshi hususunda yaptığı telefon görüşmesi katılanın özel yaşam alanına ilişkin bir faaliyet olarak kabul edilemeyeceği gibi ses kayıtlarını başkalarına verdiği veya yaydığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanığın, iş mahkemesine açtığı işe iade davasındaki iddiasını ispatlama amacı taşıyan eyleminde hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket etmediği, atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.