Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/4341 K.2014/20285

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriği, sanık savunması ve CD çözümleme tutanağına göre; sanığın, katılanın kızı ile resmi nikahlı evli olup aralarında boşanma davası bulunduğu, olay günü, sanık ile eşi arasında geçen olaylar nedeniyle, sanığın babası olan mağdur ...'nin, katılanla telefon görüşmesi yaptığı sırada, sanığın, katılanın kendilerine yönelik hakaret ve tehdit içerikli sözlerinin bulunduğu, bu telefon görüşmesini rıza olmaksızın kayda alarak bilahare CD'ye aktarıp katılan hakkında hakaret, tehdit suçlarından Cumhuriyet Başsavcılığına şikayetçi olduğu olayda;

sanığın, katılan ile mağdur ... arasındaki haberleşme içeriklerini rıza olmaksızın kayda alarak bu haberleşmenin içeriğini açıklaması nedeniyle eylemin sübutu halinde özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu değil TCK'nın 132/1-2. cümle ve 132/2. maddelerine uyan haberleşmenin gizliliğini ihlal suçlarını oluşturacağı ancak, sanığın, kendisine ve babası mağdur ...'ye karşı bir suç işlendiği kanaatiyle, başkaca şekilde ispatlanması mümkün olmayan bir hal içerisinde iken katılan ile mağdur ... arasında geçen telefon konuşmasını kayda aldığı,

sanığın eyleminin hukuka aykırı olduğunu kabul etmek mümkün olmadığı gibi, kayıtları bir başkasına verdiği veya yaydığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanığın, şikayetçisi olduğu soruşturmadaki iddiasını ispatlama amacını taşıyan eyleminde, hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle de hareket etmediği anlaşılmakla, suçun yasal unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.