Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/4420 K.2014/17649

Davacı vekilinin 08.04.2013 tarihli dilekçesi ile müvekkilinin bir suç soruşturması nedeniyle tutuklandığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/219 Esas – 2012/137 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan tutuklu kaldığı ve yargılama sonunda 19.06.2012 tarihinde beraatine hükmedildiği, kararın 29.06.2012 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 08.04.2013 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla,

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekili ve davacı vekilinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacının tutuklu kaldığı dönemde geçerli olan asgari ücret üzerinden hesaplanacak 7187 TL’nin maddi tazminat olarak ödenmesine karar verilmesi gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda brüt asgari ücret üzerinden eksik yasal kesinti yapılmak suretiyle belirlenen 7841,28 TL'nin maddi zarar olarak ödenmesine karar verilmesi,