Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/447 K.2014/25279

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca tayin edilen temel cezada, TCK'nın 89/2-e maddesi uyarınca artırım yapılırken “bilirkişi raporuna göre asli kusurlu olması” gerekçe gösterilmiş ise de, katılan hakkında Ordu Devlet Hastanesi Baştabipliğince düzenlenen 05.11.2012 tarihli adli raporda, katılanın olay sebebiyle hayati tehlike geçirecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığının belirtilmesi karşısında, TCK'nın 89/2-e kapsamındaki nitelikli yaralanma nedeniyle temel cezada yarı oranında artırım yapılması yasal düzenlemenin bir gereği olduğundan, mahkemenin cezada artırım hükmünü uygularken gösterdiği gerekçe fazlalık olarak kabul edilmiş ve tebliğnamede bu yönde bozma öneren (2) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusura ve eksik incelemeye ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan "kastın ağırlığı" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,