Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/4725 K.2015/5167

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde üç farklı suç tipinin yaptırım altına alındığı, buna göre, üzerinde müdahale gerçekleştirilen taşınmazın korunması gerekli kültür varlığı niteliğini haiz olması halinde, öncelikle taşınmazda zarar oluşumuna sebebiyet verilip verilmediğine, kültür varlığının özgün yapısını kaybedip kaybetmediğine bakılması gerektiği, zarar ve özgün yapıda bozulma meydana gelmiş ise eylemin “korunması gerekli kültür varlığına kasten zarar verme” suçunu oluşturacağı, bu bakımdan taşınmaz üzerinde gerçekleştirilen müdahalenin basit ya da esaslı nitelik taşımasının önem arz etmediği,

kültür varlığının zarar görmediğinin belirlenmesi halinde, eylemin “tamirat ve tadilat” ya da “inşai ve fiziki müdahale” kavramlarından hangisinin kapsamında kaldığının saptanması gerektiği, 2863 sayılı Kanunun 57. maddesinde sözü edilen “tamirat ve tadilat” faaliyetlerinin izinsiz veya izne aykırı olarak yapılması durumunda, aynı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişmeden önceki 65/d ve 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/4 maddesinde hükme bağlanan suçun oluşacağı, 2863 sayılı Kanunun 9. maddesinde düzenlenen “inşai ve fiziki müdahale” kapsamındaki faaliyetlerin izinsiz veya izne aykırı olarak yapılması durumunda ise,

aynı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişmeden önceki 65/b maddesi ve 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1-2. cümlesinde hükme bağlanan suçun gündeme geleceği, dolayısıyla, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ve koruma alanları ile sit alanlarında “izinsiz veya izne aykırı olarak” gerçekleştirilen her türlü müdahalenin suç oluşturduğu, eyleme ilişkin vasıflandırma yapılırken, müdahalede bulunulan taşınmazın özelliğinin ve eylemin niteliğinin dikkate alınması gerektiği;

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde, kentsel sit alanı içerisinde yer alan, rölöve, restitüsyon ve restorasyon projeleri...

Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu tarafından onaylanan 2. grup korunması gerekli kültür varlığı taşınmaza ilişkin restorasyon tadilat projesinin de, aynı Kurul'un 29/04/2010 tarih ve 5670 sayılı kararı ile uygun bulunduğu, sözü edilen taşınmazda kiracı olan sanığın, kapı ve pencere çevresine uyguladığı söve ile yapının birinci katının ön cephesini tamamen kapatacak şekilde yerleştirdiği tabela nedeniyle inceleme konusu davanın açıldığı,

dosya içerisinde mevcut 10/02/2011 tarihli kira sözleşmesinin “özel koşullar” başlığı altındaki 4. maddesinde, binanın eski eser olmasından dolayı Anıtlar Kurulu'ndan izin almanın ve 2863 sayılı Kanuna uygun hareket etmenin kiracının sorumluluğunda olduğunun belirtildiği,

sanığın da Cumhuriyet Savcılığı'nda müdafii huzuru ile verdiği ifadede, kira sözleşmesindeki madde nedeniyle taşınmazın niteliğini bildiğini beyan ettiği, olay mahallinde icra edilen keşif sonrası inşaat bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, 2863 sayılı Kanunun 9. maddesinde açıklanan eylemlerin tam anlamı ile gerçekleşmediğinin ve aykırı imalatların kaldırılmış olduğunun belirtildiği, buna karşılık, sanığın fiilinden sonra kültür varlığı binanın kurul onaylı projelere uygun hale getirilip getirilmediğinin, sözü edilen fiil nedeniyle binanın zarar görüp görmediğinin, özgün yapısını kaybedip kaybetmediğinin belirlenmediği anlaşılmakla;

suça konu taşınmaza ilişkin olarak ilgili belediyede ve Koruma Bölge Kurulu'nda bulunan tüm bilgi, belge, fotoğraf ve projeler getirtilip, olay yerinde inşaat, mimari ve sanat tarihi alanlarında uzman bilirkişiler refakate alınmak suretiyle yeniden keşif yapılarak, suçun maddi ve manevi unsurları tereddütsüz biçimde ortaya konulup sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, “basit onarım işlemlerinin 2863 sayılı Yasa'nın 9. maddesi kapsamından çıkarılması nedeniyle sanığın eyleminin suç olarak tanımlanmadığı” şeklindeki hatalı değerlendirme ile beraate dair hüküm tesisi,