KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/4865 E., 2014/19029 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2014
- Tebliğname No
- 12 - 2013/240575
- Mahkemesi
- Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 05/06/2013
- Numarası
- 2013/164 – 2013/228
- Dava
- Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Davacının 05.03.2013 tarihli dilekçesi ile bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davalı vekilinin, faize, tazminat miktarına ve kendileri lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesine göre koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde kararın kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, 18.03.2013 tarihinde Uyap Yargı Ağı Sisteminden mahkemeye gönderilen ve davacının tazminat talebine dayanak teşkil eden Kadıköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2009 tarih, 2008/1273 Esas - 2009/1474 Karar sayılı ceza dava dosyası incelendiğinde;
beraat hükmünün 03.02.2010 tarihinde kesinleştiği ve kesinleşme şerhli beraat hükmünün davacıya tebliğ edildiğine ilişkin belgeye dosya içerisinde rastlanılmadığı, davanın ise 05.03.2013 tarihinde açıldığının anlaşılması karşısında; beraat hükmünün kesinleşme tarihini izleyen 1 yıl içinde açılmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz değerlendirme ile yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/4865, K. 2014/19029, 30 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama