Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/5384 K.2015/1493

Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanığın olaydan yaklaşık iki buçuk saat sonra yapılan ölçüme göre 192 promil alkollü olarak kullandığı otomobil ile, meskun mahalde, gece vakti, orta refüj ile bölünmüş tek yönlü caddede seyir halinde iken, direksiyon hakimiyetini kaybederek orta refüje çarpıp müştekinin kullandığı aracın önüne düşmesi sonucu çarpışmaları neticesinde katılan ...'nın basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek biçimde yaralanmasına neden olduğu olayda;

sanığın eyleminde trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarının oluştuğu, bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olan sanığın, tehlike suçunun meydana gelen netice ile zarar suçuna dönüşmüş olması karşısında, taksirle yaralama suçundan cezalandırılması, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Taksirle yaralama suçuna ilişkin uygulamada, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken; suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın tam kusurlu olması nazara alınıp adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun olarak makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini,

3-Güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde 168 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu, tayin olunan cezasında bu nedenle TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak, sanık hakkında eksik ceza tayini,