Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/5778 K.2014/22975

alınarak davacıya verilmesi

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davası olan dava türünün, gerekçeli karar başlığında 466 sayılı Kanun gereğince tazminat davası olarak yazılmış olması; mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Tazminat davasının dayanağını oluşturan İstanbul 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1400 Esas, 2012/1786 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde.

Şişli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin (İstanbul 24. Asliye Ceza Mahkemesinin) 07/10/2009 tarih, 2008/1139 Esas, 2009/1238 Karar sayılı kararı ile karşılıksız çek keşide etme suçu nedeniyle davacının (sanığın) 20.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesi üzerine infaz aşamasına geçildiği ve yakalama emrine istinaden davacının (sanığın) yakalanması üzerine davacının (sanığın) hükümde belirtilen 20.000 TL adli para cezasını 26/07/2010 tarihinde ödediği ve serbest bırakıldığı,

davacı (sanık) vekili tarafından önceki kesinleşmiş mahkumiyet hükmüne karşı yargılamanın yenilenmesine yoluna müracaat edildiği ve yapılan yargılama sonunda Şişli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin (İstanbul 24. Asliye Ceza Mahkemesinin), 10/11/2010 tarih, 2008/1139 Esas, 2009/1238 Karar sayılı ek kararı ile; davacının (sanığın) adına çek keşide edilen söz konusu şirkette herhangi bir ortaklığının bulunmadığı ve şirketle bir ilgisinin olmadığı, davacının yüklenen suçu işlemediği anlaşıldığından mahkumiyet hükmünün ortadan kaldırılmasına ve davacının beraatine karar verildiği, bu kararın katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca dosyanın 5941 sayılı Çek Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair 6273 sayılı Kanun hükümleri uyarınca ele alınmak üzere mahkemeye iade edilmesi üzerine, İstanbul 24. Asliye Ceza Mahkemesinin (Şişli 1. Asliye Ceza Mahkemesi) 05.06.2012 tarih, 2012/831 Esas, 2012/734 Karar sayılı kararı ile davacının (sanığın) keşide tarihinde ve öncesinde çek hesabı sahibi şirket ortağı ve yetkilisi olmayıp şirket yetkilisinin kardeşi Turan Sevinç olduğu,

ancak isim benzerliği nedeniyle sehven iddianameye ... yazılarak davacı (sanık) hakkında dava açıldığı anlaşıldığından beraatine, mahkumiyet hükmünün iptaline ve karar kesinleştiğinde yargılamanın yenilenmesinden önceki infaz aşamasında adli para cezası olarak yatırılan 20.000 TL'nin iadesine karar verildiği, kararın katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Başsavcılığınca, 5941 sayılı Çek Kanununda Değişiklik

Yapılmasına Dair 6273 sayılı Kanun hükümleri uyarınca eylemin suç olmaktan çıkarıldığı ve Kabahatler Kanununa göre idari yaptırım kararı ya da idari yaptırım kararı verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiği, bunun yerine beraat kararı verilmesinin hükmü temyiz incelemesine tabi kılmayacağı, kararın yasa yolu incelemesinin itiraz makamınca yapılması gerektiğinden bahisle dosyanın mahkemeye iade edilmesi üzerine,

İstanbul 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2012 tarih, 2012/1400 Esas, 2012/1786 Karar sayılı kararı ile davacı (sanık) hakkında çek düzenleme ve çek hesabı açmasının yasaklanmasına yer olmadığına, önceki mahkumiyet ilamın iptaline, karar kesinleştiğinde davacının yargılamanın yenilenmesinden önceki infaz aşamasında adli para cezası olarak yatırdığı 20.000 TL'nin iadesine karar verildiği,

katılan vekilinin karara itirazı üzerine 23.11.2012 tarihinde itiraz mercii İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan incelemede itirazın kabul edildiği ve hükmün, ''karar kesinleştiğinde davacının yargılamanın yenilenmesinden önceki infaz aşamasında adli para cezası olarak yatırdığı 20.000 TL'nin iadesine'' ilişkin kısmının kaldırılmasına, davacının söz konusu paranın iadesi ve zararların giderilmesi için CMK'nın 141 ila 144. maddeleri hükümlerine göre dava açmakta serbest olduğuna karar verildiği,

kararın bu şekilde kesinleştiği, tazminat davasının 15.02.2013 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;