KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2014/6055 E., 2014/10584 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/1, 62, 51/1. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
331 kelime·2 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Ölenin boşandığı eşi olan ...'nün kendi veya oğlu küçük ... adına davaya katılma hususunda herhangi bir talepte bulunmadığı gibi vekilinin de, kamu davasına usulüne uygun olarak katılıp katılan sıfatını almadığı, belirtilen nedenle mağdur vekilinin hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
Katılan ...'nın temyizine yönelik olarak yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanığın idaresindeki araçla geceleyin meskun mahalde, 30 km. hız sınırlaması olan ve bariyerler üzerinde yanıp sönen kırmızı fasılalı lambaların bulunduğu yer olan şeker kavşağı "U" dönüşü varyantına geldiğinde 15,5 metre fren izi bırakarak beton bariyerlere çarpıp aracındaki arkadaşının ölümüne neden olduğu olay sonucu alınan 07.03.2010 tarihli raporda "alkolmetreyi tolere edemediği ancak koklamakla aşırı alkollü" olduğunun bildirildiği,
sanığın kolluk beyanında gece saat 23:30'a kadar yemek yediklerini ve yanında bira içtiklerini, saat 01.30-02.00 arasına kadar alkol aldıklarını anlattığı gibi tanık...'nün de 2'şer bira ve birer duble votka içtiklerini beyan etmesi karşısında meydana gelen olayda bilinçli taksirin koşullarının oluştuğunun ve bu nedenle sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi gereğince arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2014/6055, K. 2014/10584, 30 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama