Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/6108 K.2014/20252

Davacı vekilinin 10.05.2013 tarihli dilekçesi ile müvekkilinin bir suç soruşturması nedeniyle tutuklandığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/87 Esas – 2007/389 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) silahlı terör örgütü adına suç işlemek ve 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından tutuklu kaldığı ve yargılama sonunda 30.10.2007 tarihinde beraatine hükmedildiği, her ne kadar kesinleşme şerhinde kesinleşme tarihi 30.01.2008 olarak belirtilmiş ise de, kararın Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 26.12.2012 tarih, 2010/13014 Esas, 2012/15687 sayılı şikayetçi hazine vekilinin temyiz talebinin reddi kararı ile kesinleştiği, tazminat davasının 10.05.2013 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla,

Yapılan incelemeye, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davalı vekilinin, sair temyiz itirazının reddine, ancak;

Dava tarihi olan 10.05.2013 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerekirken 09.05.2013 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi,