Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/6180 K.2014/22475

Davacı vekilinin 07.01.2013 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Ceyhan Ağır Ceza Mahkemesinin, 2012/295 Esas - 2012/340 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 12.01.2011 – 24.05.2012 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz edilmeksizin 11.10.2012 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 07.01.2013 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı,

kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış, davacının tazminat istemine dayanak Ceyhan Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/295 Esas - 2012/340 Karar sayılı ceza dava dosyası kapsamında, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan yakalanarak tutuklandığı, hakkında TCK’nın 188/3. maddesi gereğince uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan Ceyhan Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı ve yine 191/1 maddesi gereğince kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Ceyhan Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

yapılan yargılamalar sonunda davacının Ceyhan Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/295 Esas - 2012/340 Karar sayılı ceza dava dosyası kapsamında uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle beraatine hükmedildiği, Ceyhan 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/76 Esas - 2011/469 Karar sayılı ceza dava dosyası kapsamında ise kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle davacının 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi gereğince hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uyulması halinde davanın düşmesine karar verileceği, uyulmaması durumunda ise yargılamaya kaldığı yerden devam edilerek hüküm verilmesi gerektiğinin anlaşılması ve davacının (sanığın) tutuklamaya konu eyleminin tek olduğu uyuşturucu madde kullanma suçunun davacının tutuklanmasına esas olan suçtan bağımsız nitelikte ayrı bir suç olma özelliği taşıması ve davacı yönünden tazminat davasına dayanak teşkil eden ceza dava dosyasında yapılan yargılama sonucu verilip kesinleşen beraat kararı ile birlikte, beraatle

sonuçlanmış suça ilişkin olarak yapılmış olan tutuklamanın haksız hale geldiğinin anlaşılması nedeniyle, sanık (davacı) hakkında beraat kararının yanı sıra uyuşturucu madde kullanma suçundan tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiş olmasının davacı lehine tazminata hükmedilmesine engel teşkil etmeyeceği ve koruma tedbirleri nedeniyle tazminat verilmesine ilişkin 5271 sayılı CMK'nın 141/1 ve devamı maddelerinde belirtilen şartların davacı yönünden gerçekleştiği gözetilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi nedeniyle; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir,