Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/69 K.2014/21994

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine,incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin, cezanın ve sürücü belgesinin geri alma süresinin fazla olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f-g) bendinde yer alan "failin kastının yoğunluğu, güttüğü amaç ve saik” gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasından taksdiri indirim yapılması, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi, adli para cezasının bir gün karşılığı miktarın belirlenmesi ve adli para cezasının taksitlendirilmesi sıralarında kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanığa verilen temel cezanın belirtilmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hükmün birinci paragrafında yer alan “kastın ağırlığı amaç ve saiki” ibarelerinin hükümden çıkartılması, hükmün 3 bendinin başına gelmek ğüzere "TCK'nın 62/1 maddesi uyarınca".