Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/7491 K.2014/23592

Kişilerin huzur ve sükununu bozma, hakaret, cinsel taciz ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Kişilerin huzur ve sükununu bozma, hakaret ve cinsel taciz suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamı, sanığın ikrar beyanı, katılanın tutarlı anlatımları ve e-posta içeriklerine göre; sanığın, e-posta adresinden sürekli olarak katılanın e-posta adresine gönderdiği e-mailler ile katılana, sevdiğini beğendiğini, ve ilgi duyduğunu belirterek rahatsızlık verdiği, katılanın rahatsız etmemesini istemesi üzerine katılana gönderdiği e-mailler ile onur, şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte sözlerle ve söverek hakaret ettiği, atılı suçların bu şekilde sübut bulduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, eksik inceleme ve araştırmaya, sübuta ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında, tam akıl hastalığı sebebiyle cezai ehliyeti bulunmadığından bahisle TCK.nun 32/1. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 57/1. maddesine göre, ceza tayinine yer olmadığına karar verilerek uygulanacak güvenlik tedbirine hükmedildikten sonra, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirlenmesi üzerine mahkemece veya hakimin kararıyla serbest bırakılabileceğinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükme “TCK'nın 57/2. maddesi uyarınca, hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmiş olan akıl hastası, yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirlenmesi üzerine mahkemece veya hakimin kararıyla serbest bırakılabileceğine" ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, eksik inceleme ve araştırmaya ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamı, şikayetçi beyanı, sanık savunmaları ve e-posta içeriklerine göre; sanığın, katılanın, internetteki facebook hesabında herkese açık olarak paylaştığı fotoğrafını kopyalayarak, bir e-posta ekinde katılana gönderdiği olayda; sanığın, fotoğrafı, katılanın, facebook hesabındaki herkese açık fotoğrafından elde etmesi ve e-mail ekinde sadece katılana göndermesi, başkalarına yaymaması nedeniyle, hukuka aykırı olarak ele geçirme ve yaymadan sözedilemeyeceğinden, atılı verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı,

TCK'nın 134. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçu yönünden değerlendirme yapıldığında, katılanın, facebook hesabındaki herkese açık fotoğrafı, katılanın başkalarınca görülmesi ve bilinmesini istemediği, hukuk tarafından gizliliği ve korunması temel bir şahsiyet hakkı kabul edilmiş özel yaşam alanına ilişkin görüntü olarak değerlendirilemeyeceğinden, bu suçun da unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla, beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında, tam akıl hastalığı sebebiyle cezai ehliyeti bulunmadığından bahisle TCK.nun 32/1. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 57/1. maddesine göre, ceza tayinine yer olmadığına karar verilerek uygulanacak güvenlik tedbirine hükmedildikten sonra, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirlenmesi üzerine mahkemece veya hakimin kararıyla serbest bırakılabileceğinin gösterilmemesi,