Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/8374 K.2015/6861

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü gece saat 23.20 sıralarında sanığın idaresindeki otomobili ile 7 metre genişliğinde, tek yönlü, iki şeritli, sağ tarafında 3 metre genişliğinde banketi olan, şerit çizgileri bulunan, hafif virajlı ve hafif eğimli, asfalt kaplama, aydınlatmanın olmadığı yolda seyri sırasında istikametine göre yolun solundan sağına geçen yaya ...'e aracının sağ ön ve yan kısmı ile emniyet şeridi üzerinde çarpması sonucu yayanın öldüğü olayda; asli kusurlu olarak yayanın ölümüne sebebiyet veren sanık hakkında mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamakta olup tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç " gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,