Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/8568 K.2015/11384

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, doktor olan sanık tarafından yapılan anestezi uygulamaları sonucu mağdurun iyileşme olanağı bulunmayan bir hastalığa veya bitkisel hayata girmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkındaki temel cezanın asgari hadden daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) Mağdurun iyileşme olanağı bulunmayan bir hastalığa veya bitkisel hayata girmesine neden olacak şekilde yaralanması nedeni ile sanık hakkında tayin edilen cezadan TCK'nın 89/3-a maddesi gereğince artırım yapıldığı sırada bu maddenin yanında ayrıca TCK'nın 89/2-e maddesininde uygulama maddesi olarak gösterilmesi sureti ile CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-) Gerekçeli karar başlığında 02/01/2009 olan suç tarihinin 10/03/2009 olarak gösterilmesi sureti ile CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,