Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/968 K.2014/10573

Davacının maddi ve manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat davasının dayanağı olan Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2009/368 Esas - 2012/192 Karar sayılı ceza dava dosyasının UYAP ortamı üzerinde yapılan incelemede; sanığın (davacının) cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından, 16.05.2009 – 02.04.2010 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz incelemesi sonucu düzeltilerek onanmak suretiyle 30.04.2013 tarihinde kesinleştiği, davacının tutuklulukta geçirdiği sürelerin karar başlığında gösterildiği,

beraatine ilişkin hükmün ve hükme ait kesinleşme şerhli bir suretinin dosya arasına alındığının anlaşılması karşısında tebliğnamenin 1. bendindeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, gerekçeli karar başlığına dava tarihi yerine, suç tarihi yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı kabul edilmiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin tutuklamanın haklı olduğuna ve reddedilen tazminat miktarı üzerinden vekalet ücreti tayini gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacının beraatine hükmedildiği ceza dava dosyasında kendisini vekille temsil ettirdiği ve Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 30.04.2013 tarih ve 2013/55 Esas - 2013/5243 Karar sayılı ilamı ile beraat eden davacı lehine 2.400.00 TL vekalet ücretine hükmolunmak suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına rağmen; bilirkişi tarafından hesaplanan maddi tazminata ayrıca beraat hükmünün verildiği tarihte geçerli Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 2.400.00 TL maktu vekalet ücretinin de ilavesi suretiyle fazla maddi tazminata hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. bendinden