KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2015/10089 E., 2016/9309 K.·İncelenen Kararın;
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/4, 62, 51, 51/3-7. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan ...'un idaresindeki otomobil ile bölünmüş 3 şeritli TEM Kuzey yolunu takiben seyri sırasında, aynı istikamette gerisinden seyir halinde olan sanığın, idaresindeki otomobilin ön kısmı ile, önünde seyreden katılan idaresindeki aracın arkasına çarpması sonucu meydana gelen olay sonrası sanığın durmadan olay yerinden ayrıldığı, akabinde kolluk tarafından alınan ihbarlar ve yapılan araştırmalar sonucu aracın plakasından sanığa ulaşıldığı,
bu şekilde gelişen olayda, sanığın olay sırasında yorgun olduğu için uyuduğunu ve bu nedenle kaza yaptığı esnada bir araca çarptığını anlayamadığı için olay yerinden ayrıldığını beyan etmesi karşısında, olayda bilinçli taksir koşullarının gerçekleşmesine rağmen, sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Katılanlar ... ile ... kendileri adına asaleten, yaşı küçük mağdur çocukları ... ile ... adına velayeten aynı vekile tek bir vekaletname ile vekalet vermelerine rağmen, katılanlar ... ile ... lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmolunması;
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2015/10089, K. 2016/9309, 2 Haziran 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama