KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2015/10316 E., 2016/6543 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Dava
- Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
- Dava Tarihi
- 18/03/2014
- Hüküm
- Davanın kısmen kabulü ile 2.356,72 TL maddi, 4.000 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
Temyiz edenler : Davalı vekili ve Davacı vekili
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-5271 sayılı CMK'nın 142/1-a maddesinde karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde karar ve hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabileceğinin hüküm altına alındığı,
bu kapsamda tazminat talebinin dayanağı olan Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.12.2012 tarih, 2011/166 esas, 2012/475 karar sayılı ceza dava dosyasında yapılan incelemede, davacı (sanık) hakkında verilen beraat hükmünün temyiz edilmediği ve 11.01.2013 tarihinde kesinleştiği, buna ilişkin 08.07.2014 tarihli cevabi yazı ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin edilen Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 12.11.2013 tarih, 2013/3240 esas, 2013/11347 karar sayılı ilamında da, davacı (sanık) hakkında verilen beraat hükmüne yönelik yapılmış bir temyiz talebine rastlanılmaması karşısında,
hükmün yazıda belirtildiği üzere 11.01.2013 tarihinde kesinleştiğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu kesinleşmiş beraat hükmünün kanunun öngördüğü bir yıllık hak düşürücü süreden sonra 14.02.2014 tarihinde davacıya tebliğ edilmiş olmasının, davacıya dava açma hakkı sağlamayacağı gözetilmeden, bir yıllık hak düşürücü süreden sonra 18.03.2014 tarihinde süresinde açılmayan davanın reddi yerine, yargılamaya devamla davacı lehine tazminata hükmolunması,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2015/10316, K. 2016/6543, 18 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama