Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/10647 K.2016/10208

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarihli, 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında TCK'nın 52/4. maddesi gereğince hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken, infazı kısıtlar şekilde taksitlendirmede ödenecek miktarın belirlenmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün temel cezanın tayinine ilişkin ilk paragrafındaki, “suç sebepleri ve saikleri,” ibarelerinin hükümden çıkarılması, hükmün taksitlendirmeye ilişkin 6. paragrafının, “Sanığın ekonomik ve şahsi halleri nazara alınarak,