Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/10871 K.2017/2065

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kazı mahallinin, 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamı dışında bir yer olması dikkate alındığında, sanığın eyleminin, aynı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişmeden önceki 74/2. cümlesine ve 5728 sayılı Kanun ile değişik 74/1-2. cümlesine temas eden suçu oluşturduğu, 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişmeden önceki 74/2. cümlesinde, “bir yıldan beş yıla kadar ağır hapis ve yirmi beş bin liradan yüz bin liraya kadar adli para cezası” yaptırımının öngörüldüğü,

buna karşılık, aynı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 74/1-1. cümlesi uyarınca iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası olarak belirlenecek temel cezadan, 74/1-2. cümlesine göre 1/3 oranında indirim yapıldıktan sonra bir yıl dört ay hapis cezası ile üç yıl dört ay hapis cezası arasında bir yaptırıma hükmolunacağı, mahkemece lehe kanun karşılaştırması yapılırken, 5728 sayılı Kanun değişikliği öncesi ve sonrası düzenlemelerin asgari hadlerinin esas alındığı anlaşılmakla;

hapis cezasının asgari haddi bakımından lehe olan 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişmeden önceki 74/2. cümlesi uyarınca sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, lehe kanunun tespitinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini kanuna aykırı,

Kabule göre de; Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,