Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/11271 K.2016/9245

mahkûmiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Aracını yıkamak isteyen sanığın idaresindeki araç ile petrol istasyonunda bulunan yıkama bölümüne geldiği, bu sırada kendi aracını yıkayan müştekinin elinden su hortumunu alarak aracını yıkamak istediği, sanığın alkollü olduğunu fark eden müştekinin, sanığa sırasını beklemesini söylediği, buna sinirlenen sanığın, müşteki ile tartışarak aracını müştekinin üzerine sürdüğü ve kaçarak bilahare yakalandığında 168 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda;

sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken gerekçe gösterilmemiş ise de, suçun işleniş biçimi ve sanığın suç işleme kastının yoğunluğu dikkate alındığında, CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükmün uygulanmamasında isabetsizlik görülmemiş olup, tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması istemine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; TCK'nın 179/3. maddesinde alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle araç kullanmanın suç olarak düzenlenip aynı maddenin 2. fıkrasında ise yaptırımının belirlendiği gözetilmeksizin TCK'nın 179/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,