Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/11594 K.2016/6841

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.02.2011 tarihli ve 2010/12 esas, 2011/51 karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) kasten öldürmeye teşebbüs suçundan tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz incelemesinde onanarak 13.06.2012 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 31.05.2013 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı,

kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış, manevi tazminatın belirlenmesinde nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nasafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması,

temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.