Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/12373 K.2016/10716

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK 142/1. maddesine göre koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, dava dosyası incelendiğinde tazminat davasına dayanak teşkil eden beraat hükmünün sanık yönünden 07.10.2013 tarihinde kesinleştiğinin, kararın davacıya tebliğ edilmediğinin, vekiline yapılan tebliğin usulüne uygun bir tebliğ olmadığının ve kararda tazminat hakkının usulüne uygun olarak açıklanmaması nedeniyle 3 aylık sürenin esas alınamayacağının,

davanın ise kararın kesinleşmesinden itibaren 1 yıllık sürenin son günü olan 07.10.2014 tarihinin tatil olması nedeniyle tatili izleyen ilk gün olan 08.10.2014 tarihinde açıldığının anlaşılması karşısında, davanın 1 yıllık süresi içinde açıldığı görülmüş, ancak, davacı hakkında, kamu görevlisini yaralama suçundan tutuklama kararı verildiği, bu suça ilişkin olarak yapılan işlem sonucunun dosya kapsamından belli olmadığı,

davaya konu edilen dayanak kararda ise davacının kamu görevlisi olmayan Abdulhakim Yıldız'a yönelik kasten yaralama suçundan yargılandığı ve davacının şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle şikayet yokluğundan TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşme kararı verildiği anlaşılmış, tutuklama kararı verilmeyen suça ilişkin düşme kararının davacıya tazminat hakkı vermeyeceği gözetilerek davanın bu nedenle esastan reddine karar verilmesi gerekirken davanın süre yönünden reddine karar verilmesi, gerekçesi itibariyle hatalı sonucu itibariyle doğru olarak kabul edilmekle;