KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2015/12556 E., 2015/14667 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Ekim 2015
- Tebliğname No
- 12 - 2015/239958
- Mahkemesi
- Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 29/04/2014
- Numarası
- 2014/69-2014/107
- Suç
- Taksirle öldürme
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Olayda yaralanan Y.. B..'ın sanıktan şikayetçi olup davaya katıldığı, bozmaya konu ilk hükümden sonra 02.05.2013 tarihinde öldüğü, Yakup'un hayattayken şikayetten vazgeçmediği anlaşılmakla, babasının ölmesinden sonra oğlu olan Soner Beycan vekilinin 14.02.2014 havale tarihli dilekçeyle zararlarının karşılandığından bahisle sanık hakkındaki şikayetlerinden vazgeçmişse de; şikayet hakkının kişiye sıkı sıkıya bağlı haklardan olması, oğlunun babası adına şikayetten vazgeçmesinin mümkün bulunmaması karşısında, hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanığın taksirle bir kişinin ölümüne ve bir kişinin de yaralanmasına neden olduğu kabul edilmesine rağmen TCK'nın 85/2. maddesi yerine, yazılı gerekçeyle TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine hükmedilmesi,
2-Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin "06.07.2010" yerine "07.07.2010" yazılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; "olay esnasında yaralanan Yakup'un bozma sonrasında şikayetinden vazgeçtiği, katılan tarafın zararlarının giderildiğinin anlaşıldığı,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2015/12556, K. 2015/14667, 6 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama