KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2015/13721 E., 2016/11446 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/4, 62/1-2, 50/4-1(a), 52/1-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
226 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin eksik incelemeye ve teşdiden ceza tayinine ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Kendilerini aynı vekille temsil ettiren katılanlar lehine tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, her bir katılan için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,
2-Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde, cezanın hapse çevrileceğinin ihtaratı ile yetinilmesi gerekirken, “taksitlerden birisini süresinde ödenmediği taktirde geri kalan tüm taksitlerin tamamının sanıktan alınmasına, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK' un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak: yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin bendindeki "ayrı ayrı" ibarelerinin çıkartılması ve 7. bentteki "sanıktan alınmasına" – "hapse çevrilmesine" ibarelerinin sırasıyla "sanıktan alınacağının" – "hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2015/13721, K. 2016/11446, 30 Eylül 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama