Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/15127 K.2016/1725

Davacı vekilinin 25.03.2013 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Siverek Ağır Ceza Mahkemesinin, 2010/90 Esas - 2012/59 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) kasten öldürme suçundan tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, tazminat davasının 25.03.2013 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı,

kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış, nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nasafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamış,

hükmün gerekçesinde ve hükmün özünü oluşturan kısa kararda davacı yararına tutuklama tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte 14.000 TL manevi tazminat takdir edildiğinin açıklanması ve aynı miktarda manevi tazminata hükmedilmesi karşısında, gerekçeli kararın hüküm kısmında davacı yararına bu kez 10.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte 4.250 TL manevi tazminata hükmedildiğinin yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir,