Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/15142 K.2016/760

Taksirle yaralama suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 30.03.2015 tarihli ve 2015/155 soruşturma, 2015/181 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına ilişkin ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 29.04.2015 tarihli ve 2015/764 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/5. maddesinde yer alan, “Taksirle yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlıdır.

Ancak, birinci fıkra kapsamına giren yaralama hariç, suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde şikâyet aranmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda beşinci fıkra kapsamına girecek şekilde bilinçli taksir hali gerçekleşmediği gibi, mağdurun 02.03.2015 tarihli kolluk ifadesinde şikayetçi olmadığını beyan etmiş olduğu cihetle, şikayet şartının gerçekleşmediği gözetilerek,

itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulü ile kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 08.09.2015 gün ve 59050 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.10.2015 gün ve 2015/312523 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve soruşturma evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosyada; mağdur ...'in, yönetimindeki tescilsiz motosiklet ile yağmurlu havada, gece vakti, aydınlatması mevcut meskun mahalde, bölünmüş, tek yönlü, asfalt kaplama, yüzeyi ıslak, 7 metre genişliğindeki, iki şeritli, düz ve eğimsiz caddeyi takiben geldiği üç yönlü (T) kavşak alanında, havanın yağmurlu ve yerlerin ıslak olmasından dolayı aracının hakimiyetini kaybederek,

savrulması neticesinde hakkında düzenlenen genel adli muayene raporuna nazaran basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığının belirlenmesinin ve mağdurun kolluk görevlilerince 02.03.2015 tarihinde alınan ilk ifadesinde olay nedeniyle kimseden şikayetçi olmadığını beyan etmesinin ardından, mağdur vekili tarafından verilen 26.03.2015 tarihli şikayet dilekçesine ve mağdurun Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan 27.03.2015 tarihli beyanına istinaden soruşturmanın genişletilerek,

incelenen mobese görüntülerine, mağdur hakkındaki 05.03.2015 tarihli iş göremezlik belgesine ve kolluk görevlilerince tanzim edilen tutanak içeriklerine göre, olay günü, şüpheli sürücü ...'un, sevk ve idaresindeki araçla geçiş önceliğine uymadan kavşağa giriş yaparak, mağdur yönetimindeki motosikletle çarpışması neticesinde trafik kazasının meydana geldiğinin, mağdurun yaralanmasıyla sonuçlanan kazanın tek taraflı olmadığının ve mağdurun vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığının tespit edildiği anlaşılmakta ise de,

Bilinçli taksirin koşullarının gerçekleşmediği somut olayda, kazadan yaklaşık yarım saat sonra düzenlenen genel adli muayene raporunda mağdurun bilincinin açık olduğunun belirtilmesi, mağdurun, kazadan 4 saat 25 dakika sonra, polis merkezi amirliğinde, CMK'ın 234. maddesindeki yasal hakları hatırlatılarak alınan ilk ifadesinde, olay nedeniyle kimseden şikayetçi olmadığını beyan etmesi,

faili ve fiili bildiği halde şikayet hakkından feragat eden 19 yaşındaki mağdurun, bundan feragatla yeniden şikayette bulunamayacak olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/5. maddesinin, “Taksirle yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlıdır. Ancak, birinci fıkra kapsamına giren yaralama hariç, suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde şikâyet aranmaz.” şeklindeki hükmüne uygun olarak şikayet yokluğu nedeniyle verilen ...

Cumhuriyet Başsavcılığına ait 30.03.2015 tarihli ve 2015/155 soruşturma, 2015/181 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın usul ve yasaya uygun olduğu gözetilerek, mağdur vekilinin itirazının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde itirazın kabulüne ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına ilişkin ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 29.04.2015 tarihli ve 2015/764 değişik iş sayılı kararında isabet görülmemiş olup,