Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/15711 K.2017/946

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 09:25 sıralarında, meskun mahalde, 6.50 metre genişliğinde, iki şeritli asfalt kaplama kuru zemin yolda, gündüz vakti sanığın sevk ve idaresindeki halk otobüsü ile seyir halinde iken, aynı istikamete seyreden tanık sürücü ...’ın sevk ve idaresindeki otobüsün sol tarafından geçtiği esnada, otobüsün sağ yan kısmıyla aynı istikamette sağ şeritte seyir halinde olan müteveffanın sevk ve idaresindeki motosikleti dikkate almadan ve etkili tedbir almadan dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile motosikletin sol yan ve ön direksiyon kısımlarına çarpması neticesi müteveffa sürücünün ölümü ile neticelenen olayda;

iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asli ve tam kusurlu olduğu mahkemece de kabul edilen sanık hakkında, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelemeye, bilirkişi raporuna, kusur tespitine, tayin edilen cezaya ve sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmamasına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezası, TCK'nın 49/2. maddesi gereğince uzun süreli hapis cezası olduğundan, TCK'nın 50/4-1.a, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece TCK'nın 50. maddesine göre çevrilip, hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında hapis cezasının kaç gün üzerinden çevrildiğinin belirtilmemesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 232/6 ve 5237 sayılı TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezası taksitlendirilirken TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi ile yetinilmesi gerekirken ayrıca, 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca da ihtarata hükümde yer verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;

hükmün beşinci bendinin hükümden çıkarılarak yerine, “Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 50/1-a maddesi gereğince sanığın ekonomik durumu, kişiliği ve diğer şahsi halleri de göz önünde bulundurularak adli para cezasına çevrilmesine.