Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/15752 K.2017/1175

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 17:30 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile 70 promil alkollü vaziyette meskun mahalde, gündüz vakti, tek yönlü çift şeritli 7 metre genişliğindeki bölünmüş yolda seyir halindeyken, kontrolsüz kavşaktan giriş yapan müteveffanın kullandığı aracın yolu kontrol etmeden karşıya geçmesi nedeniyle sanığın aracının ön tampon kısmının müteveffanın kullandığı aracın sağ yan orta kapı direği kısmından çarptığı ve araç sürücüsü müteveffanın ölümü ile sonuçlanan olayda; hükmün gerekçesinde "sanığın alkollü bir şekilde araç kullandığı anlaşıldığından,

eyleminin bilinçli taksirle gerçekleştiği kanısına varıldığından" şeklinde karar verildiği halde, hüküm fıkrasında aksi kanaatle hüküm kurulmak suretiyle, gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulması yasaya aykırı ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanığa hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 4. bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine.