KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2015/16884 E., 2017/2040 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mart 2017
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/1, 22/3, 62, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
243 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında TCK'nın 51 ve CMK'nın 231 maddelerinin ise uygulanmaması gerekçesi olarak sanığın sabıkalı kişiliği dikkate alındığında yeniden suç işlemekten çekineceği yönünde kanaatin oluşmamasının gösterildiği ve kabulün dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, tebliğnamenin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,
Tam kusurlu olan, kaza sonrası olay yerinden kaçan ve kendilerini araç sürücüsü olarak tanıtması amacıyla başkaca şahısları yönlendiren sanık hakkında, temel cezanın hapis cezası olarak belirlenmesi ve teşdiden hüküm kurulması doğru ise de, adli sicil kaydında bulunan ilamların kasıtlı suçlara ilişkin olduğu, bu sebeple mahkemece taksirle yaralama suçuna ilişkin hüküm kurulması sırasında, TCK'nın 89/1. maddesi gereği seçimlik cezalardan para cezasının tercihi gerekçesi olarak aynı Yasanın 58/3. maddesine dayanılamayacağı gözetilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2015/16884, K. 2017/2040, 15 Mart 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama