Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/17045 K.2017/5196

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanığın , sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Ambulans şoförü olan sanığın çağrı üzerine göğüs ağrısı olan hastayı alıp geri dönerken, meskun mahal dışı, iki yönlü 6 metre genişliğinde olup sağında ve solunda toprak alan bulunan Devlet yolunda kendi beyanına göre kendi istikametinde önüne bir motosikletin çıkması sonucu karşı şeride geçtiği sırada, yolun solundan önüne aniden çıkan ölen idaresindeki motosiklete karşı yol bölümünde çarptığı, bir kısmı çarpma öncesi başlayan 96 metre tekerlek izi sonunda durabildiği, motosiklet ile ölenin de ambulans ile birlikte bir süre sürüklendiği olayda;

her ne kadar çarpma noktası sol şeritte gösterilmiş ise de, dosya içeriğinde çarpma noktasında sollama yasağının bulunmadığı, sanık savunmaları ile tanık beyanları irdelendiğinde, sanığın sağında ve solunda seyreden iki motosikletin ortasından geçmeye çalıştığı sırada, sanığında seyreden motosikletin sola manevra yapması sonucu çarpmanın meydana geldiği,

yolun fiziki durumu da göz önüne alındığında, sanığın seyir halindeki iki motosikletin ortasından geçişi sırasında hızını azaltmamasının ve mahal şartları üzerinde bir hızla seyretmesinin bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulüne yeterli olmadığı gözetilmeksizin, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması;

Kabule göre de;

Sanık hakkında 2 yıl hapis cezası olarak tayin edilen temel cezadan TCK'nın 22/3. maddesi gereğince 1/3 oranında arttırım yapılması akabinde TCK'nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sırasında hesap hatası yapılarak sonuç cezanın ''2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası '' yerine ''1 yıl 14 ay 20 gün'' hapis cezasına hükmedilmesi,