Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/1707 K.2015/4429

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin 24.05.2007 tarih ve 2006/532 Esas, 2007/2448 Karar sayılı hükmün onaylanmasına ilişkin hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobille, meskun mahalde, geceleyin, refüjle bölünmüş tek yönlü ve çift şeritli yolda sol şeritte seyrederken, seyrine göre sağdan yola girerek sol tarafa geçmeye çalışan yayalara sol şeritte, 37 metrelik frenle birlikte çarpması neticesinde, yayalardan birinin 7 metre ileride sol şeritte, diğer yayanın ise refüjden diğer tarafa savrulması sonucu iki kişinin ölmesine neden olması şeklinde gerçekleşen olayda, hükme esas alınan ... heyeti tarafından düzenlenen raporda "fren izlerinin ölçümü ile yapılan hız tespiti doğru olmakla birlikte bir çok varsayımın doğru olarak seçilmiş olmasına bağlı olduğunun,

zemin şartları ve lastik özellikleri hesabın yapılmasında önemli derecede etkili olup, bulunan değerin tam doğru olarak kabulünün uygun bulunmadığının, bir bölgede hız limitinin 70 km/saat olmasının, o yolun her yerinde her an bu hızla seyredilebilir olduğu anlamına gelmeyeceğinin, Karayolları Trafik Kanununun 52. maddesinde, sürücülerin hızlarını, yol ve hava şartları ile aracının teknik özelliklerine ve trafik durumuna göre ayarlamaları gerektiğinin belirtildiği,

sanık sürücünün olay sırasında meskun mahalde seyrediyor olması ve yaya geçidine yaklaşıyor olması nedeni ile daha yavaş ve dikkatli seyretmesinin, yol kenarında bulunan yayaları gördüğünde tedbirli davranıp hızını azaltmasının gerekmesi karşısında, bu tedbirleri almamış olmakla olayda kısmen kusurlu görüldüğünün" belirtilmiş olduğu anlaşılmakla, mahkemenin sanığın tali kusurlu olduğunu kabulle önceki hükmün onaylanmasına ilişkin kararında usul ve yasaya aykırılık görülmemiştir.