Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/17072 K.2016/4581

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafii ile ölenin gerekçeli karar başlığına yazılmaması mahallinde tamamlanması mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın asli kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesine karşın hüküm fıkrasında sanığın asli ve tam kusurlu olduğunun bildirilmesi suretiyle hükümde karışıklık yaratılması,

2-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden Kanun maddesinin gösterilmemesi sureti ile CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (1.) bendindeki “ve tam” ibarelerinin hükümden çıkarılması, (3.) bendine “50/” ibaresinden sonra gelmek üzere “1-a-“ ibarelerin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.