Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/1824 K.2015/19393

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine ve oluşa göre; sanığın idaresindeki kamyonet ile seyri sırasında, hafif virajlı ve buzlu zeminli yolda aracını kaydırarak, karşı yönden gelen mağdurun şeridine girip mağdurun otomobilinin önüne kendi aracının önü ile çarptığı olay sonucu, mağdur ...'in yaşımını tehlikeye sokacak şekilde, mağdur...'ın ise kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı, olaydan yaklaşık 1 saat sonra sanıktan alınan kanda yapılan incelemede, sanığın 0.96 promil alkollü olduğunun anlaşıldığı, mağdur...'ın sanıktan şikayetçi olduğu,

mağdur ...'in sanıktan şikayeti bulunmasa da TCK'nın 89/5. maddesine göre, taksirle yaralama suçunun bilinçli taksirle işlenmesi halinde, yalnızca TCK'nın 89/1. maddesinde kalan taksirle yaralama suçları açısından şikayetten vazgeçmenin sonuç doğurabileceği, mağdur ...'in TCK'nın 89/2 maddesi kapsamındaki yaralanması nedeniyle vazgeçmenin sanığın durumunu etkilemeyeceği, olay anı ile kan alınma anı arasındaki fark göz önüne alındığında sanığın olay anında 1.00 promilin üzerinde alkollü olması sebebiyle olayda bilinçli taksir koşullarının bulunduğu,

sanığın her iki mağdurun nitelikli şekilde yaralanmasına neden olması şeklinde gerçekleşen eyleminde, suçun bilinçli taksirle işlendiği ve şikayete tabi bulunmadığı gözetilip bilinçli taksirle iki kişinin yaralanmasına neden olması nedeniyle, TCK'nın 89/4, 22/3 maddeleri gereğince mahkumiyeti yerine TCK'nın 89/1. maddesi gereğince mahkumiyetine hükmedilmesi,