Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/1878 K.2015/4791

Taksirle yaralama suçundan... Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2010 tarihli ve 2009/384 esas, 2010/36 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/4, 22/3. maddeleri gereğince 1 yıl 12 ay hapis cezasına hükümlü ...'un, bu cezasının infazı sırasında 25.03.2014 tarihinden geçerli olmak üzere şartla tahliye edilmesini müteakip, deneme süresi içerisinde 11.04.2014 tarihinde işlemiş olduğu tehdit suçundan dolayı ...

Asliye Ceza Mahkemesinin 09.09.2014 tarihli ve 2014/591 esas, 2014/28 sayılı kararı ile 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılması sebebiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107/13. maddesi uyarınca şartla tahliye kararının geri alınarak ikinci suçun işlendiği 11.04.2014 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 21.11.2014 tarihi arasındaki sürenin aynen infazına dair...

Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2014 tarihli ve 2009/384 esas, 2010/36 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair... Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2014 tarihli ve 2014/759 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay için Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18.04.2011 tarihli ve 2011/253 esas, 2010/2334 sayılı ilamında da belirtildiği üzere.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un “Koşullu salıverilen hükümlünün, denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hâkimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi hâlinde koşullu salıverilme kararı geri alınır.” şeklindeki 107/12. maddesi nazara alındığında, tehdit suçundan kasıtlı suç işlediği anlaşılmış olan hükümlünün cezasının para cezasına çevrildiği ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/5. maddesi gereğince uygulamada asıl mahkumiyetin bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası olduğu,

adli para cezasının ise koşullu salıverilmenin geri alınmasını gerektirmediği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu ...Bakanlığının 16.01.2015 gün ve 3725 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2015 gün ve 2015/23267 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dosya evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlü ...'un... Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2010 tarihli ve 2009/384 esas, 2010/36 sayılı kararı ile taksirle yaralama suçundan dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/4, 22/3. maddeleri gereğince 1 yıl 12 ay hapis cezasına mahkum edildiği ve 17.05.2012 tarihinde kesinleşen hükmün infazı sırasında...

Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2014 gün ve 2014/108 değişik iş sayılı kararıyla 25.03.2014 tarihinden geçerli olmak üzere koşullu salıverildiği, hükümlünün 21.11.2014 olan bihakkın tahliye tarihi dolmadan 11.04.2014 tarihinde işlediği tehdit suçundan dolayı ...

Asliye Ceza Mahkemesinin 09.09.2014 tarihli ve 2014/591 esas, 2014/28 sayılı kesinleşmiş kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1, 29/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasını müteakip,...

Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2014 tarihli ve 2009/384 esas, 2010/36 sayılı ek kararı ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107/12 ve 13. maddeleri uyarınca şartla tahliye kararının geri alınarak ikinci suçun işlendiği 11.04.2014 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 21.11.2014 tarihi arasındaki sürenin bir daha koşullu salıverilmeden yararlandırılmamak suretiyle aynen infazına karar verildiği, anılan karara ...Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz edilmesi üzerine,...

Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2014 tarihli ve 2014/759 değişik iş sayılı kararıyla “İkinci işlenen suçtan dolayı kanun seçenek yaptırım olarak hapis veya para cezası öngördüğü, mahkemece hapis cezasının tercih edildiği, paraya çevrilmesi mümkün olmadığı halde para çevrildiği anlaşılmış ve sanık açısından bu para cezası kazanılmış hak doğurmuş ise de; şartla tahliyenin geri alınması açısından verilen hükmün hapis cezası gerektirdiğinin kabulü gerektirdiği,

hükümlünün iki hatadan faydalanamayacağı dolayısı ile şartla tahliyenin geri alınması şartları oluştuğundan,...Asliye Ceza Mahkemesince verilen 24.09.2014 tarih ve 2009/384 esas, 2010/36 karar sayılı koşullu salıverme kararının geri alınması kararının usul ve yasaya uygun olduğu” gerekçesine dayalı olarak itirazın reddine karar verildiği anlaşılmakla,

Hükümlünün koşullu salıverilme kararının geri alınmasına dayanak olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1. maddesindeki tehdit suçu için seçenek yaptırım öngörülmediği gibi, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107/12 ve 107/13. maddeleri gereğince koşullu salıverilme kararının geri alınabilmesi için hapis cezası gerektiren kasıtlı bir suçtan hüküm giyilmesi veya infaz hakiminin yüklediği yükümlülüklerin bu süre içinde yerine getirilmemesi gerektiği,

denetim süresi içerisinde kasıtlı suç olan tehdit suçunu işleyen hükümlünün bu suçtan dolayı hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/5. maddesi gereğince uygulamada asıl mahkumiyetin bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası olduğu nazara alındığında, hapisten çevrilen adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünden dolayı hükümlü hakkındaki koşullu salıverilme kararının geri alınmasına karar verilemeyeceği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 15/a maddesindeki,

hükümlünün geri kalan süre içinde işlediği kasıtlı bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkum edilmesi halinde, hükmü veren ilk derece mahkemesi tarafından koşullu salıverme kararının geri alınabileceğine ilişkin düzenleme de dikkate alındığında,... Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2014 tarihli ve 2009/384 esas, 2010/36 sayılı ek kararına yönelik itirazın kabulü yerine yazılı gerekçelerle reddine dair...

Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2014 tarihli ve 2014/759 değişik iş sayılı kararında isabet görülmemiş olup,