Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/2113 K.2015/19286

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya kapsamına ve mağdurun yaralanmasının niteliğine göre şikayetin yasal süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede: Tefhim edilen ve hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması ve uygulamada dosya kapsamına nazaran bir isabetsizlik bulunmaması karşısında, gerekçeli kararın son paragrafındaki sanık hakkında anılan maddenin uygulandığına dair ibarenin sehven yazıldığı ve mahallinde düzeltilebileceği kabul edilmiştir.

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanun'un 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın tali kusurlu eyleminden dolayı mağdurun yaşamını tehlikeye sokacak, hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak,

duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığının mahkemece de kabul edildiği somut olayda, mağdurdaki yaralanmanın boyutu gözetilerek, alt sınır aşılıp hak ve nasafete uygun bir ceza hükmedilmesi yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.