Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/2327 K.2016/252

Davacı vekilinin 18.09.2012 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece reddine ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK 142/1. maddesine göre koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde kararın kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, dava dosyası incelendiğinde tazminat davasına dayanak teşkil eden ...

Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2010 tarih, 2008/293 Esas - 2010/282 Karar sayılı ceza dava dosyasında; sanığın (davacının) terör örgütüne üye olma suçundan tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, davacının tutuklanmadığı 6136 sayılı Kanuna aykırılık ve resmi belgede sahtecilik suçları nedeniyle ise beraat hükmüyle birlikte görevsizlik kararı verildiği,

tutuklamaya konu olan ve beraatle sonuçlanan hükmün temyiz edilmeksizin 21.10.2010 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 18.09.2012 tarihinde açıldığının anlaşılması karşısında süresinde açılmayan davanın CMK'nın 142/1. maddesi gereğince reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemekle,

Yapılan incelemeye, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Davanın tümüyle reddedilmesi karşısında davalı hazine yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği ve davacının yargılama giderlerinden sorumlu olacağı gözetilmeden bu konularda bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan,