Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/2499 K.2015/17643

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, gece vakti, idaresindeki otomobil ile seyir halinde bulunduğu tali yoldan geçiş önceliğine uymadan çıktığı anayolda, karşı yönden kendi şeridinde gelmekte olan yolcu minibüsünün seyir şeridine tecavüzlü şekilde ilerlediği sırada, minibüs şoförünün, far ve korna ikazlarına rağmen kendi şeridine yönelmeyen sanıkla çarpışmayı önlemek için daha da sağa yöneldiği ancak yine de kurtaramayarak sanığın idaresinde araca sürtmesi sonrası seyir güvenliği bozulan minibüsün tali yola girerek devrilmesi neticesi minibüs şoförü ve içindeki 14 yolcunun basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı,

sanığın ise durmaksızın olay yerinden uzaklaştığı ancak kolluk görevlilerince yapılan araştırmalar neticesi bir kaç saat sonra evinde bulunabildiği, sanığın aracındaki sürtme izleri ile minibüste sebebiyet verdiği hasarın uyumlu olduğu, sevk edildiği hastanede olaydan yaklaşık beş saat sonra düzenlenen adli muayene raporunda “hafif konuşma bozukluğu, yürüyüş bozukluğu ve ağızdan gelen alkol kokusu ile orta derecede alkollü olduğunun değerlendirildiği,” bu olaydan yaklaşık iki saat önce tanık...'ın, sanığın idaresindeki araçla olay mahallinde alkollü ve şerit ihlali yaparak araç kullandığı yönünde kolluğa ihbarda bulunulduğu,

sanığın benzer tehlikeli eylemini sürdürmekteki ısrarı, alkol tespit süresi, sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığı, suçun işlendiği zaman dilimi, oluşan zarar ile suçun işleniş biçimi bir bütün olarak değerlendirildiğinde, tayin olunan temel ceza miktarında ve bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma öneren görüşlere iştirak edilmemiştir.