Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/2527 K.2015/17228

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine karar tarihindeki maktu vekalet ücretine hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bu yöne ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekili ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacı lehine hükmedilecek maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan ‘’818,79’’ TL yerine, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak bu miktarın altında kalacak şekilde ‘’762,30’’ TL olarak tayin edilmesi ve 29/05/1957 tarih ve 4-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, vekalet ücreti, yargılama giderleri kapsamında olup bu hakkın asıl davadan bağımsız olarak dava konusu yapılamayacağı ancak ait olduğu davada hüküm altına alınması gereken ve ilgili davada temyizen incelenebilecek haklardan olduğundan, ceza davasında ödenmeyen vekalet ücretinin,

maddi tazminat kapsamında ayrıca dava konusu edilemeyeceği anlaşılmakla birlikte, tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyasında, beraatine hükmedilen davacının kendisini vekil ile temsil ettirmiş olması nedeniyle, beraat hükmünün verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi üzerinden lehine ''1.100'' TL maktu vekalet ücretine hükmedildiği gözetilmeden, mükerrer olacak şekilde ‘’1.000’’ TL vekalet ücretinin maddi tazminat kapsamında hüküm altına alınması suretiyle, sonuçta davacı yararına fazla maddi tazminata hükmedilmesi,