Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/2894 K.2015/17222

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden önce, 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre, davacı vekilinin taleplerinin kabul edilen kısmı nazara alındığında hükmün temyizi kabil olduğu ve esastan incelenerek bir karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, davalının temyiz talebinin reddine ilişkin 30.12.2014 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Tazminat talebinin dayanağı olan ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/538 Esas – 2014/214 K sayılı ceza dava dosyasının celp edilerek 26.09.2014 tarihli celsede mahkeme heyeti tarafından incelenerek duruşma zaptına geçirildiği dikkate alındığında tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma öneren görüşe iştirak olunmamıştır.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin olarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca belirlenen net asgari ücret miktarları üzerinden hesaplanacak 2.619 TL’nin maddi tazminat olarak ödenmesine karar verilmesi gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tutuklu olmadığı 2014 yılında geçerli olan asgari ücret miktarı üzerinden yapılması suretiyle belirlenen 4.420,44 TL'nin maddi tazminat olarak fazla hesaplanması,Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden,