Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/2932 K.2015/8139

Taksirle birden fazla kişinin ölümüne neden olma suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85/2. maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına ve 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 26/03/2014 tarihli ve 2013/224 esas, 2014/62 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre;

1-Sanığın kusuru hakkında herhangi bir tespit yapılmadığı halde, tarafların kusur oranları belirlenmeden mahkemece yapılan soyut değerlendirmeye göre mahkumiyet kararı verilmesinde,

2-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına, kişinin kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak hükmedilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu ... Genel Müdürlüğü'nün 04.02.2014 gün ve 06.02.2015 gün ve 94660652-105-09-0247-2015/3234/9333 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.02.2015 gün ve 2015/55873 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı kamyon ile seyir halinde iken ... ilçesi ... Mahallesi...

Caddesi üzerinde, ışık kontrollü kavşakta sağa dönmek isterken, kendisine göre yolun sağında bulunan 1959 ve 1999 doğumlu ... isimli şahıslara aracının sağ orta teker kısmı ile çarpıp üzerlerinden geçmesi şeklinde gerçekleşen olayda, mahkemece kusur tespiti için bilirkişi incelemesi yaptırılmamış ise de; kusuru belirlemenin mahkeme hakiminin yetkisinde olduğu, bilirkişi raporlarının ancak delil değerlendirme aracı olup mahkemeyi bağlayıcı niteliğinin bulunmadığı, dosya kapsamı olayın oluş şekli birlikte değerlendirildiğinde, meydana gelen kazada sanığın kusurlu olduğunun sabit olduğu,

mahkemece hükmün gerekçe kısmında sanığın kusurunun derecesinden ve meydana gelen zararın ağırlığından bahsedildiği anlaşılmakla, verilen karar da bir isabetsizlik görülmemiş ve kanun yararına bozma istemi yerinde görülmemiştir.

Taksirli suçtan mahkum olan sanık hakkında TCK'nın 53 maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceği dikkate alınarak, kanun yararına bozma isteğinin 2 nolu bendinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.