Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/3060 K.2015/19446

Davacı vekilinin 30.04.2009 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan soruşturma sonunda üzerine atılı suçtan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini belirterek 466 sayılı Kanun gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı vekilinin yüzüne karşı 22.05.2014 tarihinde tefhim edilen hükmü, davacı vekilinin 5320 sayılı Kanun’un 8. Maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310. Maddesindeki 1 haftalık yasal temyiz süresinden sonra 30.06.2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının, 2008/13170 Soruşturma - 2009/1376 Karar sayılı ceza dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) menfaat karşılığı askerliğe elverişli değildir raporu tanzim etme suçundan tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonunda davacı hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği tazminat davasının 30.04.2009 tarihinde işlem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanun gereğince öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı,

dava için kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış, davanın kısmen kabul edilmesi karşısında davacı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir,