Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/3194 K.2016/973

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin kusura, ceza miktarına, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin, katılan vekilinin ceza miktarına, hapis cezasının para cezasına çevrilmesinin hatalı olduğuna ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına kararda yer verilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. bölümünün 4. beninin sonuna "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.