Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/3264 K.2016/221

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında verilen 02/12/2014 tarihli hükümle 1.500 TL adli para cezası yanında TCK'nın 53/6. maddesinin de uygulanmasına karar verilmesi sebebiyle hükmün temyizi kabil olduğu gözetilmeksizin aynı hükmün kapsamında yer alan ceza ve güvenlik tedbirlerini ayrı ayrı değerlendirmek suretiyle adli para cezası yönünden kesin olduğu kabul edilerek, temyiz isteminin kısmen kabulü ve kısmen reddine ilişkin 09/01/2015 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, katılan M.. Y..'ün basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda, asli kusurlu olan sanık hakkında temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.