Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/3898 K.2015/7733

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kendisine Baro tarafından atanan vekili aracılığıyla kararı temyiz eden ve katılma konusunda herhangi bir karar verilmeyen mağdur vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu anlaşıldığından, katılan vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sanık hakkında TCK.62. maddesinin uygulanmaması, sanığın ise beraatine karar verilmesi gerektiğine ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

24.06.2011 günü saat 10:00 sıralarında sanık sürücü ... yönetimindeki otobüs ile yerleşim yeri içinde, bölünmüş, tek yönlü, kuru, düz, eğimsiz, asfalt kaplama yolda, ... yönünden ... yönüne doğru seyretmekteyken bir anlık dalgınlık sonucu, kendisi ile aynı yöne doğru önünde seyir halinde bulunan ve yolcu indirmek için aniden duran ... yönetimindeki otobüse arkadan çarptığı ve kaza neticesinde 11 yaşındaki Konstantin ile ... basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde, ... ise basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı ve sanığın tam kusurlu olduğu somut olayda,

sanığın taksirinin yoğunluğu ve iki kişinin basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir şekilde, bir kişinin de nitelikli şekilde yaralandığı gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi,