Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/3936 K.2016/7647

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, İzmir Emniyet Müdürlüğüne yapılan bir ihbarda, sanığın, tarihi nitelikte bir taşı evine getirdiğinin bildirilmesi üzerine, belirtilen yere kolluk görevlileri tarafından gidilerek, sanık ile görüşüldüğü, sanığın, dava konusu parçayı evinin girişinde bulunan merdivenin altından alarak,

kolluk görevlilerine teslim ettiği, alınan savunmasında, olay yerinde bulunan inşaatta bekçilik yaptığını, dava konusu taşı, bahçesinin bir kenarına koymayı düşünerek alıp eve getirdiğini, aynı gün kolluk görevlilerinin geldiğini, bu taşın eski eser olduğunu bilmediğini, bu taşı el arabası ile evine getirdiğini, herhangi bir suç işleme kastının bulunmadığını beyan ettiği, somut olayda, 2863 sayılı Kanunun 4. maddesinde belirtilen 3 günlük sürenin dolmadığı gibi, sanığın dava konusu parçanın niteliğini bilmediğine ilişkin savunmasının aksine de bir delilin bulunmadığı, anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, sanığın beraatine dair hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2863 sayılı Kanun'un 75. maddesinde, kanun kapsamında kalan suçlar nedeniyle el konulan taşınır kültür ve tabiat varlıklarının tasnif ve tescili yapılmak üzere müzeye teslim edileceği öngörülmüş olmasına, mahkemelerin belirtilen hususu karar altına almamaları halinde idarenin dava konusu eşyaların mülkiyeti ve yapılacak işlemler konusunda karşılaşacağı tereddüte rağmen ele geçen ve 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı niteliğine haiz eserin Müze Müdürlüğüne teslimi konusunda bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasında yargılama giderinden