Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/4569 K.2016/2407

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasten yaralama suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, sanığın eyleminin taksirle yaralama suçunu oluşturduğu ve Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 22/3, 62, 52/2-4.maddeleri gereğince 6.000-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Terme Sulh Ceza Mahkemesinin 01.06.2012 tarihli ve 2011/698 esas, 2012/410 sayılı kararının 08.09.2012 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içerisinde 20.10.2013 tarihinde “Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama” suçunu işlediği ve Terme Sulh Sulh Ceza Mahkemesi’nin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği,

hükmün 08.01.2014 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair aynı Mahkemenin 04.04.2014 tarihli ve 2014/ 64 esas, 2014/216 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Olay günü kahvehane işleten sanığın, kahvede oturan ... ile tartıştığı, onları ayırmak için mağdurun araya girdiği ve sanığı kucaklayarak dışarı çıkarmaya çalıştığı sırada, sanığın elinde çay içtiği bardağın kırılması sonucu, mağdurun yaralandığı olayda; bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin tatbiki suretiyle, fazla cezaya hükmolunması,