Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/4658 K.2016/2527

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde gündüz saat 07.30 sıralarında, sanığın, yönetimindeki otomobil ile meskun mahal dışında, 4,80 metre genişliğindeki çift yönlü yolda seyir halindeyken, yolun iniş eğimli, karşı yönden gelen araçla birbirlerini göremeyecekleri kısmına geldiğinde, önünde seyreden aracı sollamak için karşı şeride geçtiği sırada, bu yönden gelen motosikleti görmesiyle kendi şeridine yönelirken, çarpışmayı önlemek için sanığın şeridine yönelen motosiklet ile çarpışması sonucu motorsiklet sürücüsü M..

Y..'ın öldüğü olayda.

Adli Tıp Kurumu Raporu ile asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği tespit edilen ve mahkemece de asli kusurlu kabul edilen sanık hakkında mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki yeniden kusur yönünden rapor alınması gerektiğine ilişkin bozma öneren görüşe iştirak edilmemiş, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle,

adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.